De man op z’n buik

 
 
Paddenstoelen fotograferen is niet zo’n kunst. Je moet ze wel weten te vinden natuurlijk,
maar zie je een fotogeniek exemplaar dan moeten ze er aan geloven.
Mijn uitrusting? De camera is een Canon 40D met Tamron macro-lens (70-300mm),
belichtingsinstelling op diafragmavoorkeuze, ISO 100, en een hoekzoeker.
En hoe maak je dan zo’n foto?
Het diafragma kies ik afhankelijk van de situatie, liefst zo klein mogelijk (f3.0 of f4.5),
oftewel een zo groot mogelijke diafragmaopening. Je krijgt dan een mooie onscherpte van
voor- en achtergrond.
Scherpstellen doe ik handmatig, geeft meer zekerheid dan de autofocus.
Camera op klein statief of op de grond, afstand tot het object ongeveer 70 centimeter.
En dan komt het… Of geknield in je hoekzoeker turen, of plat op je buik.
In de nattigheid en derrie?? Nee, ik gebruik een onderlegger waarop ik languit kan liggen.

Ik was vanmiddag druk bezig te liggen, toen een langskomende mevrouw verschrikt vroeg of
alles goed met me was. Ze zag het fototoestel pas op het laatste moment en vroeg
ongelovig: ‘Maakt u foto’s?’
Ik wilde eigenlijk iets anders zeggen, maar volstond met ‘Jawel.’
Ze liep haastig door, ze moest nog een eind wandelen zag ik wel.
Maar dit zijn dan de resultaten:
 
 
stinkzwam01
De stinkzwammen steken overal hun kop op. De verse jongens (je kunt ze moeilijk meisjes noemen) bedekt met vliegen die zich te goed doen aan het zwarte goedje.
 
 
stinkzwam02
Als het lekkere spul op is, blijft dit over. Nog fier omhoog maar toch uitgeteld…
 
 
wuftedametjes
Wufte dametjes met pothoedjes uit de 30er jaren koesterden zich in de zon.
 
 
eekhoorntjesbrood01
Een eetbare paddenstoel, eekhoorntjesbrood.
 
 
eekhoorntjesbrood03
Een ander exemplaar, van dichtbij.
 
 
springertje01
Deze sprong vlak voor me in zicht. Gelukkig bleef-ie even zitten. Foto!
 
 
rodekoolzwammen01
Rodekoolzwam (amethistzwam), net als de echte rode kool eetbaar.
 
 
rarejongens
Ik zou het eten van deze rare jongens niet aanraden.
 
 
zwavelkopjes01
Zelfs op de heide groeien zwavelkopjes. Mooi, maar zeer giftig!
Het begon plotseling te regenen, dus einde verhaal voor vandaag.
 
 

Advertenties

In de kerk en op de heide

 
 
Ik rij vaak van mijn Friese durpje naar Assen, mijn vorige woonplaats. Lekker binnendoor,
de toeristische route. Dan kom ik door het Drentse dorp Norg, en in het centrum
staat daar op de Brink een oude kerk, de SintMargaretakerk. Nou ben ik niet
zo kerks, maar het zijn vaak mooie gebouwen met soms verrassende interieurs.
 
stmargaretakerk-norg
Eergisteren stond de deur van de kerk wijd open, de klok sloeg drie en uw reporter
stapte naar binnen.
 
 
marg03
De kerk heeft een meloenkoepel en dat schijnt bijzonder te zijn.
 
 
marg04
Links in de kerk de bank voor de lieden van aanzien, het gewone volk zat in de
harde banken.
 
 
marg02
Rechts in de kerk staat de preekstoel waarop de predikheer zijn schaapjes toespreekt.
 
 
Mackie02
En schaapjes genoeg vanmorgen, op de hei. Met Mackie de sheepdog, die ze allemaal
onder de duim heeft.
 
 
herderin
En anders wel deze lieftallige herderin
 
 
ps04
En er stonden ook nog paddenstoelen langs de paden. Jammer genoeg
was er een troep klootschieters uitbundig bezig de natuur te vernielen.
Veel paddenstoelen waren vertrapt, je kon gewoon hun spoor volgen…
 
 
ps03
Deze rode rakker was gelukkig ontsnapt aan het koppensnellen. Hij wordt vast premier!
 
 

In het bos

 
 
Het was mooi nazomerweer. Tijd om eens in de bossen naar paddenstoelen
te gaan zoeken. Eerst langs de vaart, dan rechtsaf.
 
IMG_3428
 
Dan even goed speuren, en ja, de stinkzwam. Eigenlijk zou déze zwam vliegenzwam
moeten heten, wegens alle vliegen die de stinkende sporenmassa oppeuzelen en dan
met poot en lijf verspreiden.
 
stinkzwam00
 
 
Als je van de gebaande paden gaat en goed kijkt zie je ze staan: trechterzwammen
 
paddestoel01
 
 
De heide staat volop in bloei
 
heide01
 
 
Het was warm, zelfs met wind over de duintjes
 
bakkeveen01
 
 
Een heel verlegen en inktdonkere paddestoel
 
paddestoel02
 
 
Een mooi zwavelkopje
 
zwavelkopje
 
 
En toen moest ik weer naar huis, achter deze wandelaar aan.
 
wandelaar
 
 

Bewindslieden

 
 
Er woonden eens veel mensen in een oud, maar heel groot huis.
Het huis heeft een torentje en heel veel wandelgangen tussen de kamers.
De eerste kamer is heel ouderwets ingericht; ongemakkelijke stoelen waarin je
je rug recht moet houden, aan een tafel bedekt met een donkergroen kleedje.
Aan de wand hangt een meer dan levensgroot schilderij waarop een strenge man
je boos aankijkt.

In de tweede kamer staan grote, blauwe stoelen waarin je heerlijk kunt wegdommelen.
Dat gebeurt dan ook vaak, want als je daarin gezeten bent voel je de druk van het
hele volk op je nek, zodat je boven je smartphone of tablet al gauw wegzeilt naar
dromenland. Soms schrikt zo’n domme-laar opeens op en dient halsoverkop een
wetsvoorstel in. Dat wordt dan óf weggestemd of aangenomen.
Pas dan kunnen ze in de eerste kamer aan het werk, ze moeten dan het werk uit
de tweede kamer goedkeuren, maar ze mogen het ook afkeuren, wat hoogst zelden
gebeurt maar dan is het wel geheid crisis.

De bewoners van de tweede kamer wandelen op het plein van het grote huis.
‘Best veel ruimte nog,’ zeggen ze tegen elkaar.
Er is maar één geblondeerde man die zijn hoofd schudt.
‘Het is vol, er kan niks meer bij.’
Een kaalgeschoren man met krokodillentranen in zijn ogen zei: ‘Ach, er
kunnen toch overal grote tenten neergezet worden? In het noorden van het land,
bij al dat water! Dat is gelijk een uitstekende sanitaire voorziening, ze
kunnen er zelfs nog lekker dobberen, in een rubberbootje ofzo. Dat zijn ze
zo gewend, en dan leggen we een strandje eromheen, kunnen ze daar dingen verkopen,
Rolexen ofzo, of een plek in de tent op basis van timesharing, gezellig.
Denk eens aan, kamelenverhuur! Zo wennen ze vast aan het ondernemersklimaat
van ons land, niet Mark? En als het gaat vriezen kunnen ze gelijk de schaatsen
onder en koek-en-zopie verkopen.’

Knarsedenkend loopt de groep langs de fontein.
Eén van de minst slobberige mannen zegt opeens:
‘Ik denk dat alle mensen in het land best zelf wel zo’n zielig persoon in huis kunnen
nemen, is gelijk een mooie culturele uitruil van normen en waarden. En helaas staan
er veel kerkgebouwen leeg, daarin passen natuurlijk heel veel mensen, vroeger gingen
er wel zo’n drie miljoen mensen naar de kerk, kun je nagaan! Zet alle harten en
deuren open!’
‘En dan de grenzen ook!’ juicht een groenig mannetje ter linkerzijde.

‘Ja hoor, moslims in de kerk, die onder een kruisbeeld moeten slapen. Zie je het
voor je? Daar komt alleen maar ellende van, je haalt de oorlog binnen.
Ik heb het altijd al gezegd, we moeten minder in plaats van meer,’ zei de
geblondeerde man.
Iedereen siste van verontwaardiging en keek een andere kant op.

Niemand wist een goede oplossing.
 
 

%d bloggers liken dit: