Betrauwbare kwalitijd

 
 
Het is wat met de Volkskrant. Ze afficheren zichzelf als kwaliteitskrant maar ik zie
vrijwel dagelijks iets anders. De ombudsvrouw van VK heeft al eens aandacht geschonken
aan de fouten in artikelen maar sindsdien is er niet wezenlijk iets veranderd.
 
Update over inhoud:
Nooit gedacht nog eens een link naar GeenStijl te plaatsen…
de @Volkskrant “rectificeert” MorelBrief, soort van
 
Hieronder een kleine bloemlezing. Over de stiekemlekkenonderzoekcommissie:
 
comissie
 
 
Dubbelslag:
doordoor
 
Vreemde dingen/mensen:
 
Mustand
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
De rechter en het onderzoek:
rechterlijk
 
Verleden tijd:
 
taalvaut01
 
 
 
 
 
 
De RK afkomst waart nog rond op de burelen:
 
taalvaut03
 
Wat mij zorgen baart is de kwaliteit van de inhoud.
Dit artikel in de VK vooral.
Hieronder de belangrijkste gedeelte’s:
 
kop250mil

tellen01
 
Opgeteld is dit 310 miljoen. Toch?
 
tellen02
 
Hier nog eens 150 miljoen.
 
tellen03
En hier nog eens 100 miljoen.

Je kunt gemakkelijk een verkeerd beeeld krijgen van de werkelijkheid.
Kennelijk kan Maartje Bakker niet zo goed tellen. Of ze legt het niet goed uit.
 
 

Advertenties

Rondje Drachten

Eindelijk weer zon én droog!
Vanmiddag mijn luie gebeente bijeengeraapt en op de fiets gesprongen. Nou ja,
gesprongen… In elk geval was het bijzonder fijn fietsweer, vrijwel geen wind,
witte wolken, blauwe lucht en een lekker zonnetje.
 
langsdevaart02
Langs de vaart mooie luchten
 
 
langsdevaart01
 
 
roodmetwittestippen01
Eindelijk, de rood met witte stippen vliegenzwam, drie op een rij.
Zomaar in de berm langs het fietspad, ik ben er al zo vaak voorbij geraasd…
 
 
roodmetwittestippen02
En geen kabouter te bekennen
 
 
fietsbrug01
Drachten komt al gauw in zicht
 
 
fietsbrug02
De fietsbrug over de A7.
Aan de overkant woont inpakkunstenaar Christo.
In Drachten heb ik geen foto’s gemaakt. Ik heb koffie gehaald bij Aldi, en toen weer
gauw terug…
 
 
boleten
En op de terugweg nog deze kastanjeboleten gekiekt.
Het was een lekker rondje, ik heb er van genoten.
 
 

De zon kuste het water

 
 
Gelukkig scheen eindelijk de zon weer, na een aantal dagen van mist.
Lekker een rondje op de fiets, maar wel handschoenen aan want het was bepaald nog fris.
 
20151103_114859
Even buiten het dorp ligt een ven stil te dromen in de zon. Het water rimpelloos,
alleen het geluid van enkele ruzieënde vogels doorbreekt de stilte.
 
 
bladerdak
Een paar kilometer verder bij de Freulevijver zette de zon het bladerdak in vuur.
 
 
optrekkendenevel01
Ook hier de stilte. Ver weg klonk een kerkklok, blafte kort een hond. De nevel trok zich
langzaam terug in de schaduw van de bomen.
 
 
freule01
De zon kuste voorzichtig het water
 
 
waterlelies
De bloemen van de waterlelies zijn verdwenen
 
 
kerkje
Ik passeerde het middeleeuwse kerkje van Duurswoude.
Daarover heb ik eerder al geschreven: https://letterbak.wordpress.com/2012/06/18/discriminatie/
 
 
libelle
Op de uitgestrekte Duurswouder heide zat ik heerlijk in de zon op een bankje.
Even later kwam er een libelle naast me zitten. Ik probeerde een gesprek aan te knopen
maar hij vloog zoemend weg.
Op een paaltje rechts van me streek even later een buizerd neer. Toen ik eindelijk
mijn telefoon uit mijn borstzak had gehaald om hem te fotograferen, vloog hij weer weg,
met trage, brede slagen laag over het veld scherend, op zoek naar een smakelijk veldmuisje of zo.
Opeens begon er een motorzaag te gieren, de betovering op slag verscheurend. Er stond
een busje van Natuurmonumenten met twee mannen die er uit zagen alsof ze de heide
wilden ontginnen.
Ik ging terug naar huis, voor koffie.
 
 

Maarten en zijn kerk

 
 
Ze waren al in de vroege Middeleeuwen aan het bouwen in mijn geboortestad Grunn.
Kerken waren belangrijk in die tijd en er zijn op de plaats van de huidige Martinikerk sporen gevonden van een houten kerk uit 800. Dat hout was niet zo betrouwbaar in die brandende tijden dus zijn ze in de dertiende eeuw toch maar met steen gaan bouwen.
 
martinikerk-vanuitoosten
De kerk is genoemd naar Sint Maarten, bisschop van Tours rond 370 na Chr. Zijn feestdag
valt op 11 november en wordt in Groningen nog altijd gevierd. Kinderen met lampions gaan
van deur tot deur en zingen een liedje in ruil voor iets lekkers.
Zaterdag j.l. was ik voor een concert veel te vroeg in de kerk en kon ik op m’n gemak wat
foto’s maken. Ik had alleen m’n telefoon (LG G2) bij me, dus de kwaliteit is niet zo hoog
als ik van mijn spiegelreflex gewoon ben.
 
 
dientafel-koor01
Dientafel in het koor, gezien naar het westen
 
 
dientafel
Gezien naar het oosten
 
 
koordoorgangnoordoost
Koordoorgang gezien naar het noordoosten
 
 
herenbanken-noordbeuk
Herenbanken noordbeuk
 
 
herenbankbovennoord
Er waren best veel plaatsen in de kerk
 
 
vanafherenbanknoordboven
Uitzicht vanuit de herenbank boven
 
 
zijkantnoord01
De noordwest kant
 
 
epitaaf-wesselgansfort
De epitaaf aan de westkant voor Wessel Gansfort, een voorganger van Luther.
Licht der wereld werd hij in het Latijn genoemd. Hij was in de abdij van Aduard begraven
en in 1862 werden zijn stoffelijke resten én de epitaaf overgebracht naar de Martinikerk
waar hij vóór de epitaaf werd begraven. Honderd jaar later, tijdens de restauratie in 1962
werd zijn gebeente opgegraven en naar het anatomisch laboratorium van de Universiteit van
Groningen gebracht om te worden onderzocht. Daar werden ze per abuis vernietigd.
De restanten zouden worden bijgezet in de grafruimte rechts van de epitaaf, helaas pindakaas…
 
 
orgel-front
En dan het fameuze Schnitger-Hinsz orgel. Met 3500 pijpen en 53 registers is het één van
de grootste barok-orgels in Europa met links en rechts in het front de bastorens met
Preastant 32′ (dus bijna 10 meter lang) die je middenrif doen trillen…
Heel subtiel gebruikt in de volgende clip.
 

Pieter Pilon speelt met een prachtige registratie dit werk van Bach.
Ik heb het geluk Pieter te kennen en hij heeft géén Parkinson!
 
 
plafondkoor
Doorkijkje naar het koorgewelf…
 
 
koororgel
… waar het koororgel staat.

Het was een mooie her-ontdekking van de kerk waar ik als klein broekemannetje als
jongenssopraan moest zingen. Ik was nog maar zeven, kon er niks aan doen.
 
 

De man en zijn kunst

 
 
Met een goede vriendin bracht ik zondagmiddag een bezoek aan het museum
De Fundatie in Zwolle. Een tentoonstelling over de Britse schilder J.W.M. Turner
was de aanleiding. Ja, dé William Turner.
We vertrokken vanuit dichte mist in Assen met de trein naar Zwolle. Vriendin had
onze lunchpakketjes voor onderweg helaas in haar fietstas laten zitten toen we
onze stalen rossen in de stalling parkeerden. Gelukkig scheen een stralende herfstzon
in Zwolle, zodat we geen moeite hadden om Appie to go te vinden.
Een lekker broodje gezond op een terrasje in de zon, we hadden het niet verwacht.
 
 
defundatie
Het museum De Fundatie ligt op loopafstand van het station.
 
defundatie01
Het dak van het paleis is uitgebreid met een eivormige uitbouw, de één vindt het
niks, de ander (wij dus) prachtig.
 
De tentoonstelling over Turner is verdeeld over twee locaties, het thema water en vuur
in Zwolle, aarde en lucht in Enschede. Ga kijken, het is de moeite waard!
Ik heb geen foto’s gemaakt van Turner’s werken, het was druk met heren met knotjes die
breeduit voor de schilderijen, tekeningen en aquarellen stonden en heel veel magere
dames met brilletjes en grijs haar die met uitgestoken wijsvinger de werken nét niet
aanraakten. Wij hielden afstand.
 
In de mooie uitbouw boven hangt en staat een deel van de vaste collectie van
het museum.
 
redhorizon-jancremer
Red Horizon – Jan Cremer 2010
 
 
SelfPortraitfADreamer-klibansky
Self Portrait Of A Dreamer – Joseph Klibansky
 
 
wezentjes
Een zichzelf respecterend museum heeft naast bustes van heren zoals Igor Strawinsky
ook andere bustes.
 
 
20151101_133115
To all that lies ahead 2 – Niels Smits van Burgst
 
 
uitzicht
Het uitzicht over Zwolle is betoverend…
 
 
sassenpoort
Op de terugweg nog even naar de Sassenpoort kijken.
In Assen was het potdicht van de mist. Triestig einde van een schitterende dag.
 
 

%d bloggers liken dit: