De man en zijn hart

 
 
Heb ik weer, net nu ik besloten heb een dagboek bij te houden gooit iets anders weer roet in het eten… Een fikse buikgriep, volgens tante Dokkie. Vergezeld van een stekende rugpijn rechts in de rug.
Uitzieken maar, dus het hele afgelopen weekend bedlegerig geweest. Of is het toch bedleggerig??
Enfin, maandag leek het over, tot aan de afwas ’s avonds. Weer die vervelende, stekende rugpijn, een puntpijn. Zou het misschien toch iets met de galblaas/galstenen kunnen zijn?
De pijn blijft constant, maar het voelt alsof er een knellende band om mijn bovenlijf zit. Toch maar de spoed-arts (zoiets gebeurt nooit in de reguliere werktijd van de huisarts) gebeld, de pijn wordt erger. Na overleg komt er een ambulance.
Ze maken een hartfilmpje en dat wordt naar het UMCG gefaxt. Ja, écht waar, gefáxt!
En er wordt teruggebeld met de uitnoding: Komt u maar!
Met zwaailichten, een rotgang en de sirene voluit zijn we binnen twintig minuten in het UMCG.
Nou, om een lang verhaal kort te houden: Hartinfarct, direct gedotterd.
Eén van de linker kranssslagaders zat dicht, die is met ceremonieel vertoon, het spelen van het volkslied en met een directe tv-uitzending op breedbeeld weer geopend.
’s Avonds om 11 uur lag uw reporter opgelucht weer op de hartbewaking, niet bewust van wat nog komen ging…

Later meer!
 
 

Advertenties

De man en zijn bretels

 
 
Niet zoveel te doen vandaag. De schuur opruimen en daarna ophanghaken voor het tuingereedschap monteren, ik breek nu bijna m’n benen over de rondslingerende hark- en bezemstelen.
De laatste tijd ben ik nogal afgevallen en daarom moet ik nu bretels om, zodat de in middels te wijde broek niet op m’n enkels zakt.
Ah, daar ploft de krant op de deurmat…

De minpres duikt in zijn verkleedkist en vist er de glitterbretels uit. Voor de manshoge spiegel draait hij koket heen-en-weer. Och, was J. maar hier, die heeft ervaring met het dragen van bretels en zou hem kunnen adviseren. Het kan toch niet zo zijn dat hij op de samenkomst met de wereldtoppers uit de toon valt? Wat zullen Frau Merkel, Cameron, Hollande of zelfs Obama hiervan vinden?
Hij oefent zijn breedste grijns en hinnikt er zachtjes bij. Verliefd staart hij naar de figuur in de spiegel. Ja, deze doet hij om, vanavond, hij zal een goed figuur slaan bij de toppers. En misschien na afloop nog een after-party, hij kan zich er nu al op verheugen!

 
 

De man en zijn dagbesteding

 
 
Vanaf vandaag ga ik een dagboek bijhouden.
Lijkt me wel een goed idee, er zijn meer mensen die dat hebben gedaan en sommigen zijn er zelfs beroemd mee geworden.
Het is alleen een beetje verwarrend. Een blog is eigenlijk al een soort dagboek en een dagboek in een dagboek schrijven is natuurlijk wel dubbelop. Nou ja.
Als ik ‘dagboek’ snel tik, staat er vier van de vijf keer: dagbroek. Moet er goed om denken, tik-, spel- of taalfouten staan zo slordig. Gelukkig kan ik gewoon in het Nederlands schrijven, stel je voor dat het in het Chinees, Frans of Duits moest, dan kwam er niks van terecht.
Ni hao is het enige Chinees dat ik ken en dat is dan ook nog maar in normale, westerse, tekens. Goeiendag, toch knap dat al die miljarden Chinezen zonder moeite Chinees leren.

Dagelijks nieuws zal in mijn dagboek ook de revue passeren.
Vandaag werd bekend dat de vrijspraak van voormalig neuroloog Ernst Jansen (die zichzelf ook nog Steur noemt) door de Hoge Raad gehandhaafd blijft. Hij heeft patiënten, die aan zijn zorg waren toevertrouwd, niet moedwillig de dood ingestuurd. Dat kwam door zijn verslaving, waardoor hij door experts verminderd toerekeningsvatbaar werd verklaard.

Zo zie je maar weer dat je met veel weg kunt komen in dit land, als je maar de juiste experts treft en de goede verslaving hebt.
Mijn rechtsgevoel is door de Hoge Raad ernstig geschaad, vind ik.
En ik ben niet eens verslaafd.
 
 

%d bloggers liken dit: