De man en zijn hart II

 
 
Niet weten wat later komt… ken je die uitdrukking?

De laatste zin die ik in het vorige stukkie schreef was meer dan profetisch.
Na gedotterd te zijn leek alles goed te gaan.
Voorspoedig herstel, geen wolkje aan de lucht.
Tot er weer een rugpijn kwam die me heel veel deed denken aan wat ik al eens meegegemaakt had… Dus terug naar de cardioloog in Assen die niets kon ontdekken en het op spierpijn hield. Ik was thuis aan het klussen geweest, dus voor haar was dat een logische gevolgtrekking.
Tot ik de volgende dag, op 13 juli, weer terug kwam, deze keer met de ambulance want de rugpijn was te heftig om op een andere manier in het ziekenhuis te komen.
Weer niks te vinden.
Ik opperde op een gegeven moment of het misschien een longembolie kon zijn.
‘Nee, dat kan niet, u krijgt zoveel bloedverdunners, dat kan het niet zijn. Maar om alles uit te sluiten maken we een echo van uw hart, goed?’
Na de echo was er overleg, ik hoorde nog niets van de cardioloog. De echo was ook naar het UMCG gestuurd en op een gegeven moment hoorde ik van de arts op de spoedeisende hulp dat ik me niet meer mocht bewegen, stil moest blijven liggen en met spoed en de ambulance naar het UMCG ging.
Ik heb in Assen geen cardioloog meer gezien.

In Groningen stond een operatieteam klaar. De chirurg wilde eerst een gesprek met mij en mijn vriendin.
‘We moeten u met spoed opereren, meneer. Er zit bloed in het hartzakje en de achterkant van uw hart waar littekenweefsel zit van een vorig infarct, staat op scheuren. Als we niets doen, geef ik u nog één, misschien twee dagen, dan scheurt het en gaat u dood.’
Dat kwam hard aan.
‘Als u opereert, maak ik dan een kans?’ vroeg ik even later.
‘Er is een mogelijkheid dat u het niet overleeft, de schade is aanzienlijk. Maar we zullen alles doen om uw hart te repareren, we zetten er een matje in om de zwakke plek te versterken en maken alles netjes dicht.’
‘Ik heb dus geen alternatief… opereren dus en doe uw stinkende best!’
Hij knikte en er speelde een glimlach om zijn mond.
‘Doen we.’

Dokter Hartman (what’s in a name) was zeven uur met mij bezig.
’s Nachts om 1 uur kregen mijn vriendin en mijn zoon, die inmiddels ook gearriveerd was, bericht dat ik op de IC lag en dat de operatie achter de rug was.
Ze hielden me twee dagen ‘onder water’ op de IC, omdat het hart moest herstellen van de forse ingreep.
 
 
– vervolgt –
 
 

Vorige bericht
Een reactie plaatsen

11 reacties

  1. Luvienna

     /  15 augustus 2016

    O jee, Letter, je hebt het kennelijk tot nu toe overleefd anders had je dit niet kunnen schrijven, maar het klinkt heel zorgelijk! En net nu je in zo’n gelukkig deel van je leven terecht bent gekomen. Heel veel sterkte en beterschap. We leven met je mee, doe jij dat dan ook met ons – letterlijk.

    Beantwoorden
  2. O jee, wat een schrik zal dat geweest zijn…. laat het goed aflopen. Alsjeblieft!

    Beantwoorden
  3. Etienne Le Kerbec

     /  15 augustus 2016

    Ja, houd de spanning er maar even in….

    Beantwoorden
  4. Jeetje, het was nog erger dan ik al vermoedde bij het vorige bericht, maar ik ben blij dat je in ieder geval weer een bericht hebt kunnen schrijven. Volledig herstel zal nog wel enige tijd duren neem ik aan. Sterkte! Ook voor je vriendin en je zoon.

    Beantwoorden
  5. Wat een schrik! Sterkte en beterschap.

    Beantwoorden
  6. Jeetje ik vroeg me al eens af hoe het met je ging omdat er niets meer kwam na de vorige blog……. hoop dat het nu wat beter met je gaat

    Beantwoorden
  7. Ook van mij heel veel sterkte, Letterzetter. Word svp weer heel gauw de ouwe.

    Beantwoorden
  8. Klare taal

     /  24 augustus 2016

    Letterzetter,

    Omringd door professoren en je geliefden moet je er wel weer bovenop komen. Ik wens je veel sterkte, fijn dat je weer iets van je kunt laten horen.

    Beantwoorden
  9. pawi

     /  24 augustus 2016

    Dat je het kunt navertellen is het beste bewijs dat je bent hersteld. Lang leve de chirurg die je leven redde. Nou nog even verder met je blog en je zult zien dat je gezondheid vrijwel geruisloos terugkeert. Hou je taai, en met jou je geliefden.

    Beantwoorden
  10. Letterzetter: heel veel sterkte deze periode. Ik hoop dat je het ergste deel achter de rug hebt en nu rustig aan je herstel kunt werken, stap voor stap, beetje bij beetje. We willen immers nog vele jaren van je mooie en leuke verhalen genieten. Hou je taai.

    Beantwoorden
  1. Ik plas altijd naast de pot om blind te lijken | Apie is open

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: