Kerst enzo

Het is weer zo ver.
De Kerstdagen staan voor de deur, de periode waarin alles pais en vree hoort te zijn.
Dat geldt natuurlijk niet voor het niet-westers denkende deel van onze wereld, die denken daar ánders over. Andere soort beschaving, andere godsdiensten en ook andere muziek.
Hier te lande is het de tijd van kerstliederen, Christmas Carols en Weihnachtslieder.
Het gros van de liederen is religieus getint, of uit de duim gezogen of er met de haren bijgesleept.
Maar goed, er zijn veel mensen die er, al zingend, het beste van proberen te maken.
Zo ook de King’s Singers uit het perfide Albion, zes mannen met gouden kelen.
Zij vertolken The Little Drummer Boy (de kleine trommelslager).

Vol verwachting klopt-ie

 
 
Poehee… dat is een tijd geleden, die laatste pots.
Om een lang verhaal kort te houden: Alles gaat goed, de bok is vet, het is kits achter
de rits, ik hoefde niet mee in de zak van Sinterklaas en Zwarte Piet is nu niet meer zwart.
Alleen geen tijd om te bloggen dus.
Mijn vriendin zegt dan: ‘Maar als je bloggen leuk vindt, dan máák je er toch tijd voor?’
Een wijze vrouw, die niet voor één gat te vangen is.
Maar dagelijks? Kweet niet, je leest het wel.
De gezondheid is, zoals de kop aangeeft, prima. Na alle ellende dit jaar ben ik vorige week goedgekeurd voor lichte dienst. Hart pompt op 40%, waar de gemiddelde mens zo’n 60% haalt.
Dat wil zeggen, het percentage bloed in je hart dat er met één hartenklop doorgejenst wordt.
Echt waar, letterlijk de woorden van mijn cardioloog al beweert zijn beroepsnaam het tegenovergestelde.
Met de liefde gaat het ook fantastisch, tot u schrijft de gelukkigste man van de straat/wijk/stad.
En dat mag best eens gezegd worden!
En nu?
Eerst maar eens wat rond- en bijlezen op tinternet.
Tot lezens!
 
 

%d bloggers liken dit: